Het belangrijkste model voor Van Gogh was hij zelf. Omdat hij in Parijs de ambitie had portret-schilder te worden, heeft hij vooral daar veel zelfportretten gemaakt. In zijn eigen spiegelbeeld vond hij een goedkoop model om zich in het genre te oefenen. Dit is een van de weinige zelfportretten waarin Van Gogh zichzelf als een schilder weergaf, met een palet, penselen en een doek op een houten raam. Contrasterende kleuren, zoals het blauw van de kiel en het oranjerood van de baard, zijn naast elkaar gezet, zodat ze elkaars werking versterken. De rode en groene streepjes in het gezicht zijn zo dicht opeen geplaatst dat ze van een afstand gezien de illusie van een grijzige schaduw geven.